Podział obligacji według opcji dodatkowych

Podział obligacji według opcji dodatkowych

Generalnie wyróżnić możemy trzy rodzaje obligacji. Mianowicie obligacje skarbowe, których emitentem jest skarb państwa, reprezentowany przez Ministra Finansów, obligacje podmiotów posiadających osobowość prawną, czyli obligacje przedsiębiorstwa, oraz obligacje municypalne, których prawo do emisji leży w rękach jednostek samorządu terytorialnego. Dokonać podziału obligacji możemy także ze względu na czas, który upłynie do wykupu przez emitenta. W prawie handlowym okres wykupu obligacji, jest to czas, w którym emitent zobowiązuje się odkupić od nas obligację wraz z przewidzianymi odsetkami. Niektóre obligacje mogą posiadać stałe oprocentowanie, lecz są też obligacje ze zmiennym oprocentowaniem, obarczone większym ryzykiem inwestycyjnym. Ze względu na czas do wykupu obligacje dzielimy na krótkoterminowe, poniżej dwunastu miesięcy, średnioterminowe, od jednego do pięciu lat i długoterminowe powyżej sześćdziesięciu miesięcy. W prawie znane są również obligacje wieczyste, które nigdy nie są wykupowane przez emitenta, ponieważ właściciel obligacji otrzymuje nieustannie odsetki z tytułu ich posiadania. Opcjami dodatkowymi obligacji mogą być na przykład obligacje z opcją wypuku, w których podmiot emitujący obligacje w razie potrzeby może je wykupić przez umówionym terminem. Inną opcją dodatkową są obligacje z tylko jednym terminem wypuku, nie ma możliwości ich wcześniejszego wykupienia, przed okresem zapadalności.

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *